Home Page > De Kerncentrale > Massive Action, hoe werkt dat?!

Massive Action. Tony Robbins heeft het er altijd over. Maar hoe werkt dat nou? Dat ga ik uitzoeken! Ik heb mezelf een creative sabbatical kado gedaan. Ik geef mezelf tot september de tijd om mijn bedrijf weer opnieuw uit te vinden na de vet gave en intense laatste paar jaar. Dat is natuurlijk een hele klus. En ja, het is ook best interessant als je bedrijf de Kerncentrale heet, dat realiseer ik me. Want opnieuw uitvinden betekent toch vooral “tot de kern komen”, En daar zou ik dus expert in moeten zijn. Dus dat ik dat dan bewust moet gaan doen…. tja…. En juist omdat het voor mij zo een klus is bij mezelf kan ik anderen daar ook goed bij helpen. Maar goed. So far so good. En ik heb tot september dus. Dat vraagt wat mij betreft om “Massive action”. En klein en concreet beginnen. Als ik echt eerlijk ben, zou ik wel wat sterker willen zijn. Concreet en klein: gister ging ik voor het eerst aan de slag met een personal coach. Kenny. Wat ik ontdekte in dat uurtje is hoe ik het doe. Het? Ja, het. Hoe ik alles doe. Wat mijn proces is. Komt ie: Ik stap vol enthousiasme in. Ik ga er echt voor. Met plezier. Ook al weet ik dat het pijn gaat doen. Ik doe een beetje mijn best. Maar voel ook hoe ik het eigenlijk net niet kan. Ik voel de pijn komen. Dan maak ik een grap. Neem mezelf vooral niet al te serieus. Maar doe wel nog een poging. En nog één. Steeds weer lachend. En als Kenny dan zegt, kom op Majlis! Dan ga ik er voor, en concludeer dat ik half dood ga, en dat ik het echt niet kan. Ik stop er mee. Ja, voor mensen die wel eens een training bij mij hebben gevolgd: “De put”. En als Kenny dan nog een keer zegt: “Kom op, focus”. Dan denk ik. “Ja, Kom op. Natuurlijk kan ik dit!” en dan kan ik het ineens toch. Voorbij de pijn, in volledige flow, met hulp, kan ik ineens een perfecte ronde lang de oefeningen doen. En opeens snap ik het. Dit is hoe ik het doe. Hoe ik onderneem. Ik stap vol enthousiasme in. Doe een beetje mijn best. Moet lachen om mijn mislukking. Ach ik heb er natuurlijk ook niet echt verstand van. Maar ik ben ook een doorzetter, dus is doe nog een poging. Maar echt, ik heb geen idee waar ik mee bezig ben. Ik lach nog eens om mijn mislukking. En hier gaat het mis….. Dan stop ik er mee en maak een nieuw plan waarbij ik weer vol enthousiasme kan beginnen. In ieder geval is dat een duidelijk talent. Aan plannen geen gebrek. Maar wat nou als ik echt verder wil komen. Boven mezelf uit wil stijgen. Met spierpijn (want écht, ik kan vandaag niet mer lopen!), maar toch. Dan heb ik dus iemand nodig die er naast staat. En die er wel in gelooft. Die een appèl doet op mijn geloof. Die me door die put heen helpt. Want natuurlijk kan ik het. En die me vertelt hoe het wel kan als het niet goed gaat. Die me de weg wijst. Die me steunt. Die weet waar hij het over heeft zodat ik durf te vertrouwen. Nou en precies daarom dus heb ik besloten dat ik mezelf behalve die sabbatical ook een businesscoach kado mag doen. Zodat ik echt verder kom dit keer. Wat je al niet kunt leren uit één uurtje fitness ;-) Op naar morgen! Ik ben ondertussen wel benieuwd. Hoe zou jouw personal trainingsuurtje er uit zien?

2 Comments, RSS

  • Anne Marije

    says on:
    1 maart 2018 at 16:21

    Oh wat schrijf jij heerlijk!
    Bloggen over wat je doet! Bloggen over jou zoektocht, ontdekkingen, is mega leuk!!!!

    • Majlis Schweitzer

      says on:
      17 april 2018 at 11:34

      Lieve Anne Marije,

      wat een heerlijke reactie! Dat motiveert enorm om door te gaan, dank je wel! Liefs