Home Page > De Kerncentrale > Trainer van het Jaar

Nog niet eens zo heel lang geleden, 3 en een half jaar om precies te zijn, moest ik nog ontzettend huilen toen ik bekende aan mezelf dat ik niets liever wilde dan trainer zijn, maar dat ik zo intens bang was dat ik niet goed genoeg was. En toch ging ik door met trainingen geven, ik genoot van het moment, van de ontwikkeling en de groei, van het samenwerken. En elke keer was ik weer bang. Bang dat ik het niet goed genoeg deed.

En toen was daar ineens deze zomer. Ik kon het haast niet geloven. Deze zomer werd ik genomineerd als trainer van het jaar. Ik, trainer van het jaar. Eerder was dat bijvoorbeeld Silvia Blankestijn. Na het ongeloof kwam het gevoel van, nou mooi, maar nu ga ik op vakantie. In de vakantie stroomden de reacties binnen. Ongelooflijk wat zo een nominatie teweeg brengt. Al die complimenten, heerlijk. Mijn ego groeide, en het verlangen naar ook echt winnen ook. Natuurlijk nam ik mezelf wel in bescherming: ik win toch niet. Maar er was ook een stemmetje dat zei: Wat een erkenning voor al dat harde werken. Je verdient het.

Op de dag van de nominatie had ik echt wel de zenuwen door mijn lijf. Gek hè, wat zo iets doet? Het was een mooie dag, met veel bijzondere ontmoetingen. En ik voelde me zo welkom. Het was lang geleden dat mijn immer aanwezige dilemma over of ik wel gewenst was echt geen rol speelde. Ik was hier omdat anderen dat graag wilden. Ik had nergens om gevraagd, en ik mocht nu ontvangen.

Helaas, ik won net niet. Mijn website was niet op orde (inderdaad, te druk) en ik had niet duidelijk genoeg in beeld gebracht dat ik ook trainers had getraind, en een online tool had. Ik voelde echt teleurstelling. Dat ik dat mezelf toestond was op zich al een bijzondere ervaring. Maar wat ik het allergaafste vind om nu te merken is dat het mijn zelfvertrouwen echt een boost heeft gegeven, ook al heb ik niet gewonnen. Er is een team van zeer deskundige trainers die heel zorgvuldig naar mijn profiel hebben gekeken en die mij bijna trainer van het jaar hadden laten worden. En op de één of andere manier hebben ze het zo gebracht dat ik dat ook echt mocht ontvangen.

Waarvan akte. Op naar de volgende mijlpaal!